صدای تو
آدینه پرس: آن هنگام که پا به عرصه وجود نهادم، هستیم را تیره و تار دیدم. اگرچه نگاه سنگین دیگران را احساس میکنم اما… میدانم که تاریکی رفتنیست. به امید طلوع خورشید صبحگاهی، آن را تحمل میکنم. با اینکه تصویری از دنیای اطرافم ندارم و دریاها، رودها، رنگها، گذشت فصول برایم گنگ و نامفهوم است، ولی با تمام وجود زیباییهایشان...
ادامه خبر
